Tai Chi Tarihi

Tai Chi, diğer adıyla Taijiquan, en uç stili veya doruğun zirvesi stili anlamına gelir. Taijiquan stili, Çin'in ulusal kültür hazinelerinden birisidir. Çin'in geleneksel Konfüçyüs ve Taoist felsefesindeki Taiji ve Yinyang teorilerinin temel fikirlerine dayanmaktadır. Görünüşte, fiziksel uygunluk ve savaş sanatı gibi birden fazla işlevi bütünleştirir. Yinyang ile Wuxing'in değişimlerini birkleştirerek; geleneksel Çin tıbbı meridyenleri, eski Daoyin ve Tuna tekniği, hem iç hem dış bütünleşmesi, yumuşaklılığı ve yavaşlılığı, hafifliliği ve esnekliği olan geleneksel bir Çin dövüş sanatı stilidir.
1949 yılından sonra, ulusal spor komisyonu tarafından fiziksel uygunluk için, egzersiz sporu, gösteri ve spor müsabakaları amacıyla tek tip olarak uyarlanmıştır. Çin reformu ve açılımından sonra, orjinal hali kısmen yenilenerek, müsabakalar için Taijiquan, egzersiz sporu için Taijicao ve Taiji Tuishou olarak ayrılmıştır.
Birçok geleneksel Taijiquan stili vardır. En yaygın Taijiquan stilleri; Chen stili, Yang stili, Wu stili, Wu stili, Sun stili ve He stil vb. Her stilin miras ilişkileri vardır, birbirlerinden öğrenir ve her birinin kendine has özellikleri vardır. Geniş bir kitle tarafından uygulanır. Taijiquan, birçok stil ve geniş kitlelerle modern zamanlarda oluşan bir Wushu türü olduğundan, Çin dövüş sanatlarının çok önemli bir grubudur.
2006 yılında, Taijiquan stili, Çin'in ilk ulusal kültürel miras listesine dahil edilmiştir.
Mart 2018'de, Ulusal Halk Kongresi temsilcileri, projenin miras başvurusunun aciliyetini teklife dahil etti. Henan delegasyonundan Li Guangyu ve diğer 33 Ulusal Halk Kongresi temsilcisi, 13. Ulusal Halk Kongresi'nin ilk oturumuna "Taijiquan uygulamasını hızlandırma ve Taijiquan kültürünü daha fazla teşvik etme önerileri" ni sundu.
Günümüzde Taijiquan'ın kökeninin iki farklı versiyonu vardır.
Birinci hikayeye göre Taijiquan, Chen Wangting tarafından kuruldu. Chen Bu, dövüş sanatlarında ve silahlarında çok iyiydi ve köyünde dövüş sanatları okulu açtı, Chen ailesi nesiller boyu dövüş sanatlarını ve silahlarını uygulamaya başladı. Ming (1368-1644) hanedanlığının sonlarında, Chen ailesinin 9. jenerasyonundan Chen Wangting, atalarına ait dövüş sanatı tekniğine dayanan ve halktan çeşitli olağanüstü dövüş sanatı stillerinin özünü alarak, Daoyin, Tuna ve geleneksel Çin tıbbının meridyen öğretisi ile birleştirerek yeni bir iç stil oluşturdu ve Yin Yang dönüşümünün anlamına göre Taijiquan adını verdi. Chen ailesinin 14. jenerasyonundan olan Chen Changxing, stile geniş bir kapı açtı ve Hebei eyaleti Yongnian'lı Yang Luchan, onun en ünlü öğrencisi oldu. Daha sonra, Chen ailesi Taijiquan stili, bütün Çin'de yavaş yavaş temsil edilmeye başlandı ve Yang, Wu, Wu, Sun gibi büyük stiller ortaya çıktı.
Bir diğer hikayeye göre Zhang Sanfeng, Wudangpai stili oluşturdu ve Neijiaquan'ı kurdu. Neijiaquan'ın lideri olan Taijiquan için Zhang Sanfeng'e, atası olduğundan dolayı doğal bir aidet olarak saygı duyulmaktadır. Zhang Sanfeng tarafından kurulan Taijiquan'a ek olarak, Baguaquan, Xingyiquan, Wuxingquan, Hunyuanquan, Xuanwugun gibi Taoist kutsal eserler türetilmiştir. Zhang Sanfeng tarafından oluşturulan dövüş sanatı tekniklerinin ortak bir özelliği vardır, yani iç güç ve Yin Yang değişimlerine özen gösterilir, zihin, enerji ve gücün koordinasyonu ile birliği önemsenir, sakin hareketlere, saklı duruşlara, güçlü güce ve yavaş ruha sahip olunur. Bu özelliklerin tümü, Taoizmin sessiz, zayıf ve kayıtsız önermeleri ile "Taoizmin üç hazine uygulaması" (ruhdan iç enerjiyi, iç enerjiden ilahiliği, ilahilikten boşluğu oluşturmak) birbirleriyle uyumluluğu, içi yetiştirme, dışı önemsememe gibi, gelecek nesillere bırakılan değerli bir tarih ve kültürel bir miras olduğu söylenebilir.
Taijiquan'ın temel içeriği Taiji'deki Yin Yang'ı yetiştirme teorisini kapsar, Taijiquan boş el formları, Taijiquan silahlı formları, Taijiquan Tuishou iten eller ve Taijiquan yardımcı eğitim yöntemleri gibi. Diğer boş el formları arasında Dajia Yilu, Erlu, Xiaojia Yilu, Erlu formları vardır. Silahlı formları ise, Dandao, Shuangdao, Danjian, Shuangjian, Qiang, Dagan ve Qinglongyanyuedao formları vardır.
Çin dövüş sanatlarının bir hazinesi olan Taijiquan, dünyanın her yerinden insanlar tarafından büyük saygı görmüştür. 20. yüzyılda 1980'lerden bu yana, her sınıftan hükümetler ve büyük halk kitlesi, Taijiquan’ın eski kültürel sistemini koruma konusundaki farkındalıklarını giderek daha fazla güçlendirmiş, her sınıftan hükümetler art arda koruyucu önlemleri formüle etmiş, Taijiquan kültürünün dayanak noktası olarak çeşitli yerlerde art arda 11 Uluslararası Taijiquan değişim konferansı düzenlenmiştir. Mirasçılar ve halktan olan miras kuruluşları da derinlemesine tanıtımlarını artırdılar. Mayıs 2006'da Taijiquan, Çin hükümeti tarafından ilk ulusal somut olmayan kültürel miras grubu olarak ilan edildi.
Henan eyaleti Wen ilçesi Chenjiagou köyü, Wen ilçesinin 6 kilometre doğusunda, Qingfeng sırtının orta bölümünde yer almaktadır. Köyün güneyinde, Huanghe (Sarı Nehir)'nin karşısında Hulao geçidi, Fuxi istasyonu, Heluo kavşağı vb. vardır. Chenjiagou'nun kuzeybatısına çok uzak olmayan Yangluo dağında Taoist kutsal yeri "Erxian Tapınağı", 100 kilometre güneybatıda Shaolin Tapınağı vardır. Taoizm, Budizm ve Konfüçyüsçülük burada toplanmış, Çin medeniyetinin gelişimini teşvik eden merkezi ovalar kültürünü oluşturmuştur.
Ming hanedanlığı (1368-1644) başlarında, Chenjiagou'nun Chen ailesinin ilk atası Chen Bu, aile dövüş sanatları ile buraya Shanxi'den göç etmiştir. Burası, dere yatağının yanlış bir şekilde geçtiği yerdir, askerler ve haydutlar tarafından istila edilir ve genellikle insanları taciz ederler. Sangzi ağaçlığını savunmak için, köyde dövüş sanatları kulübü kurulur, Chenjiagou halkı dövüş sanatları pratiği yapmaya başlar. Buradaki özel insani ve coğrafi ortam ile ağır Çin geleneksel kültürü, Chen Wangting'in Chen ailesi Taijiquan’ı oluşturması ve derlemesi üzerinde derin bir etkiye sahiptir.
Chen Wangting (diğer adıyla Chen Zouting, 1600-1680), Chenjiagou köyü Chen ailesinin 9. neslinden, Ming Hanedanlığı imparatoru Wanli'nin 28. yılında doğdu, yani Ming hanedanlığı Wu kültürü ve Qing hanedanlığı Wen kültüründe dünyaya geldi. Dedesi Chen Sigui, Shanxi eyaleti Didao ilçesinde Dianshi (klasik tarih) olarak görev yaptı. Babası Chen Fumin, Zhengshilang (hükümet adına çalışan) olarak görev yaptı ve dövüş sanatlarında çok iyiydi. Chen Wangting, Wuluquan (5 formlu stil), Wuluchui (5 formlu vuruş), Yibaibashi Changquan (108 teknikli uzun stil), Shuangren Tuishou (çift kişili iten eller) ve Dao (geniş klılç), Qiang (mızrak), Jian (ince kılıç), Gun (sopa), Jian (topuzlu kırbaç), Shuangren Zhanqiang (çift kişili yapışık mızrak) gibi silahları öğretti. Bunların arasında Shuangren Tuishou (çift kişili iten eller) ve Shuangren Zhanqiang (çift kişili yapışık mızrak) stillerinin eşi görülmemiş benzersiz bir tarzı vardır. Zhaobao kasabasına adım atmak, Taijii kültürünün kutsal topraklarına adım atmak gibidir. Burada, Taijiquan'ın büyük ustaları için bir anma salonu ile yurtiçi ve yurtdışında tanınmış Çin Taijiquan Müzesi bulunmaktadır.
Taijiquan'ın kaynağı, Henan eyaleti Wen ilçesi Chenjiagou köyüdür, doğu kültürünün bir mücevheridir, Çin dövüş sanatlarının antik konağıdır, Ming hanedanlığı sonları ile Qing hanedanlığı başlarında Chen Wangting tarafından yoğun araştırmalar neticesinde oluşturulmuştur. Daha sonra, Taijiquan, Chenjiagou'nun Chen ailesinde 100 yıldan fazla bir süredir aktarılmıştır. Chen Changxing (diğer adıyla Chen Yunting, 1771-1853) ve Chen Youben (diğer adıyla Chen Daosheng, 1780-1858) döneminde, ikisi tarafından Taijiquan'ın Dajiayilu (büyük esas yapı 1. form) ve Dajiaerlu (büyük esas yapı 2. form) ile Xiaojiayilu (küçük esas yapı 1. form) ve Xiaojiaerlu (küçük esas yapı 1. form) oluşturuldu. Chen Changxing, Taijiquan Shida Yaolun (Taiji'de 10 büyük hayati teori), Taijiquan Yongwu Yaoxin (Taiji'de dövüş sanatında kullanılan hayati söylemler) ve Taijiquan Zhandoupian (Taiji'de dövüşme materyali) gibi yazdığı eserler ile Taijiquan'ı teorik olarak özetledi.
Taijiquan stili, Qing hanedanlığı (1644-1911)'nın ortalarından sonra, Çin cumhuriyeti (1912-1949)'ne kadar yayılmaya başladı. Chen Changxing'in harici soydan baş öğrencisi olan Hebei eyaleti Yongnian'lı Yang Luchan (diğer adıyla Yang Fukui, 1799-1872)'dı. Yang Luchan, öğreniminden sonra memleketine döndü ve daha sonra Beijing'de öğretmeye başladı, yavaş yavaş Yang stil Taijiquan'ı geliştirdi. Chen ailesi 15. neslinden olan Chen Qingping (1795-1868), Wen ilçesi Zhaobao kasabasından He Zhaoyuan (1810-1890)'a, Hebei eyaleti Yongnian'lı Wu Yuxiang (diğer adıyla Wu Heqing, 1825-1893)'a, Wen ilçesi Chen Xin kısalından Li Jingyan (diğer adıyla Li Dui, 1825-1898)'a, Wen ilçesi Nanzhangqiangcun köyünden Li Zuozhi (diğer adıyla Li Jingxin, 1844-1914)'ye ve Wen ilçesi Beilengcun köyünden Wang Cixin (1815-1890)'e öğetti. Daha sonra bu 5 kişi tarafından, He stil Taijiquan, Wu stil Taijiquan, Huleijia stil Taijiquan, Tengnuojia stil Taijiquan, Hulingjia stil Taijiquan gibi stiller oluşturuldu. Qing hanedanlığı (1644-1911) sonlarında, Manchu'lu Quan You (diğer adıyla Gong Fu, 1834-1902) Yang ailesinden Yang stil Taijiquan öğrendikten sonra oğlu Wu Jianquan (1870-1902)'a öğretir ve o da Wu stil Taijiquan'ı oluşturur. Hebei eyaleti Wuqing (günümüzde Tianjin Wuqing bölgesi)'li Li Ruidong (diğer adıyla Li Shuxun, 1851-1917), Wang Lanting (diğer adıyla Wang Yongtai, 1829-1893)'den Yang stil Taijiquan'ı öğrenir ve sonrasında Li stil Taijiquan'ı oluşturur.
Çin Cumhuriyeti (1912-1949) dönemi başlarında, Hebei eyaleti Wan ilçesi (günümüzde Shunping ilçesi)’nden Sun Lutang (diğer adıyla Sun Fuquan, 1860-1933), Hao Weizhen (diğer adıyla Hao He, 1849-1920)’den Wu stil Taijiquan öğrendikten sonra, Sun stili Taijiquan'ı oluşturdu; 1950'lerde Chenjiagou köyünden Chen ailesi 17. nesil Chen Fake (diğer adıyla Chen Fusheng, 1887-1957), atalarından öğrendiği boş el ve silahlı form temellerinde Chen stil Taijiquan Xinjia Yilu (yeni esas yapı 1. form) ve Xinjia Erlu (yeni esas yapı 2. form) formlarını oluşturdu.
17. yüzyılın ortalarında, Wen ilçesi Chenjiagou'lu Chen Wangting’in ailesinin dövüş sanatı temellerindeki öğretimine dayanarak, bütün aileden aldığı dövüş sanatı gücü ile kolay eğitim birleşimleri, Çin tıbbı ve diğer düşünceler, tek bir formda oluşturulan Yin Yang ve Kai He, sertlik ve yumuşaklık karşıtlığı, harici ve dahili karşıtlığı kapsayan yeni bir stil inşa ederek adına Taijiquan koydu.
Taijiquan, Chenjiagou'da nesilden nesile aktarıldı, 14. nesilden Chen Changxing’den itibaren dışarıya yayılmaya başladı, daha sonra Yang stil, Wu stil, Wu stil, Sun stil ve He stil gibi birçok tarz yavaş yavaş ortaya çıkmıştır.
300 yıldan fazla bir süre sonra Taijiquan’ın eşsiz sırları, Chen ailesi tarafından dahili ve harici yerlerde yayılarak Chen stili, Yang stili, Wu stili, Wu stili, Sun stili ve He stili gibi birçok Taijiquan türüne dönüşmüştür.
Chen stil Taijiquan, He stil Taijiquan, Huleijia stil Taijiquan, Tengnuojia stil Taijiquan ve Hulingjia stil Taijiquan tarzları Taijiquan’ın doğum yeri olan Wen ilçesinde yayıldı. Yang stil Taijiquan ve Wu stil Taijiquan tarzları, Hebei eyaleti Yongnian ilçesinde yayıldı. Wu stil Taijiquan ve Sun stil Taijiquan tarzları Beijing şehrinde yayıldı. Li stil Taijiquan tarzı ise Tianjin şehri Wuqing bölgesinde yayıldı.
Taiji, Wuji ile başlar ve Liangyi'ye ayrılır. Liangyi'den Sancai'ye ayrılır, Sancai'den Sixiang görülür ve Bagua ile evrimlerşir. Değişimler Kitabı'ndaki Yin ve Yang teorisine göre, geleneksel Çin Tıbbı meridyenleri, Daoyin, Tuna, kapsamlı bir şekilde bir dizi Yin ve Yang niteliklerini ortaya çıkarır, insan vücut yapısına uygun olarak, doğanın düzenli olarak çalıştığı bir dövüş sanatı türü, kadimler buna "Taiji" adını verdiler.
Taijiquan'daki sekiz güç türü: Bing yani titretmek, kolda (çözmek için veya rakibi kuvvetlice fırlatmak için kullanılır). Lu yani sıvazlamak, avuçta (kuvveti borç alarak geriye doğru çekimsel kuvvet için kullanılır). Ji yani sıkıştırmak, elin arkasında (dibin dışarısında titretme gücü). An yani bastırmak, belden saldırı (dibin dışarısında titretme gücü veya eklem karşıtı tutma yöntemini yapmak). Cai yani çekmek, on parmakta (takip eden kuvvet ile karşı tarafta birleşme veya tutma yöntemini yapmak). Lie yani baskılamak, her iki kolda (yandan titreterek karşı tarafın dengesini bozmak). Zhou yani dirsek, kıvrımlamak (rakibe dirseğin ucuyla vurmak). Kao yani yaslanmak, omuzla göğüslemek (omuzlarla ileri geri kısa mesafe gücü ile rakibe vurmak). Taijiquan, bir dövüş sanatıdır. Özellikleri: Yumuşaklıkla gücün üstesinden gelmek, sakinlikte hareketliliği beklemek, yuvarlaklaşarak düzlenmek, azdan fazlayı kazanmak, zayıflıkla güçlüyü kazanmak.

Yang Stil Taichi

Yang stil Taijiquan, Hebei eyaleti Yongnian'lı Yang Luchan (diğer adıyla Yang Fukui, 1799-1872) tarafından oluşturuldu. Yang Luchan, Chenjiagou Taijiquan’ın ünlü ustası Chen Changxing'in ünlü öğrencilerinden birisidir, Taijiquan'ın 7. nesil varisidir. Yang Luchan, Beijing'de dövüş sanatı öğretmenliği yaptığı dönemlerde, öğrencilerinin çoğu prens ve soylular olduğu için, abartılı yaşıyorlar ve devamlı hasta oluyorlardı ve zorluklara tahammülsüzdüler. Yang Luchan, bu insanların fiziksel uygunluk ve sağlık ihtiyaçlarını değerlendirdi. Taijiiquan'ın Laojia formundaki bazı zor hareketler olan, Tiaoyue (sıçrama), Diecha (düşme), Zhenjiao (sarsma) gibi tekniklerde değişiklik yaparak, sıçramasız, düşmesiz, süratsiz, sarsmasız olarak hareketleri kısalttı ve duruşları basitleştirdi, hareketleri yumuşak ve uygulanabilir hale getirerek, uzun elbise ve örgülü saçlı kişiler için pratik yapılmasını sağladı, sağlık için kullanışlı hale getirdi, daha sonra Yang stil Taijiquan olarak saygınlık gördü. Burada şunu da belirtmek önemlidir, Yang ailesi Taijiquan stili sağlığı koruyan ve teknik dövüşe önem veren formlara ayrılmıştır. Bu nedenle pratik yaparken dikkatli olmalıdır.
Miras bağlantısı: Chen Wangting > Chen Ruxin > Chen Dapeng > Chen Shanzhi > Chen Bingwang > Chen Changxing > Yang Luchan

Wu Stil Taichi

Wu stil Taijiquan, Hebei eyaleti Yongnian'lı Wu Yuxiang (diğer adıyla Wu Heqing, 1825-1893) tarafından oluşturuldu. Wu Yuxiang, Zhaobao stil Taijiquan ustası Chen Qingping'in ünlü öğrencilerinden birisidir, Taijiquan’ın 8. nesil varisidir. Qing hnedanlığı imparatoru Daoguang’ın 13. yılında (1833) Yang Luchan, Henan eyaleti Wen ilçesi Chenjiagou köyüne döndüğünde Wu Yuxiang tanışdı ve beğendi, ilk karşılaştıklarında genel ana hatlarını iyi tanıdı. 1850’li yıllarda, Zhaobao Taijiquan öğrenmişti. Wu Yuxiang, 1852 yılında Henan bölgesine gitti, Zhaobao kasabasından Chen Qingping’den 40 gün boyunca Zhaobao Taijiquan’ın Xiaojia formunu öğrendi. Taijiquanpu kitabını bir mükafat olarak aldı ve daha sonra aydınlanmaya başladı. Döndükten sonra, Zhaobao Taiji’nin Quanjia formları temelinde Taijiquanpu’nun özünü birleştirdi, kendini eğiterek deneyimler kazandı ve bir araya getirerek birleştirerek, bütünleştirdi. Yıllarca süren araştırma ve geliştirmelerden sonra, bir set oluşturdu. Küçük güçle aniden çevrelemek, yoğun ve etkili el becerileri uygulamak, basit hareketlerle tekniği zorlamak, teknik metotlarla farlılaştırmak, eskiyi zarifleştirmek vb kavramlar ile onurlu ve özgürlükçü yeni bir dövüş sanatı stili ortaya çıktı. Daha sonraki nesiller buna Wu stil Taijiquan adını koydular.
Miras bağlantısı: Chen Wangting > Chen Suole > Chen Zhengru > Chen Jue > Chen Gongzhao > Chen Youben > Chen Qingping > Wu Yuxiang

Wu Stil Taichi

Wu stil Taijiquan, Quan You (diğer adıyla Gong Fu, 1834-1902) tarafından oluşturuldu. Quanyou, Yang stil Taijiquan’ın bir ustası olan Yang Banhou'nun öğrencisidir, Taijiquan stili uygulamaları yumuşamasıyla bilinir, Jiazi (esas yapı) formları ortada eğiktir, sakin ve doğaldır, boyutlaması ortalamadır. Tuishou (iten eller) uygulanırken, sakinlik ve acele etmemek kabiliyetin iyi olmasıdır. Onun kendi dövüş sanatı algısına göre, Yang stil Xiaojia (kısa esas yapı) formlu Taijiquan’nın temellerinde oluşturuldu. Quan You’nun oğlu Wu Jianquan (1870-1942), ayrıca Ai Shen olarak da bilinir, daha sonraları bir Han soyadı olan Wu soyadını aldı, çocukluğundan beri ailesinden eğitim aldı. Çin Cumhuriyeti’nin Yuan yılı (1912)’nda, Beijing Spor Araştırma Enstitüsü’nde Taijiquan öğretmeye başlar, ailesinden öğrendiği Taijiquan’ı zenginleştirdi ve yeniden yapılandırdı, tekrarlama ve sıçrama hareketlerini kaldırdı, karmaşıklıkları değiştirdi, bağımsız aile olarak sakin ve doğal bir oluşumu sağladı, Jiashi (esas yapı tarzı) formunu yoğunlaştırdı, yavaşlılığı sürekli kıldı, kayıtsızlık ve sıçramasızlık ile yumuşaklılığı uzattı ve benzensiz yeni bir dövüş sanatı tarzı ostaya çıkmış oldu, buna Wu stil Taijiquan adı verildi.
Miras bağlantısı: Chen Wangting > Chen Ruxin > Chen Dapeng > Chen Shanzhi > Chen Bingwang > Chen Changxing > Yang Lushan > Yang Banhou > Quan You > Wu Jianquan

Sun Stil Taichi

Sun stil Taijiquan, Hebei eyaleti, Wan ilçesi (günümüzde Hebei eyaleti Shunping ilçesi)’den Sun Lutang (diğer adıyla Sun Fuquan, 1860-1933) tarafından oluşturuldu. Sun Lutang, Qing hanedanlığı (1644-1912)'nın sonu ve Çin Cumhuriyeti (1912-1949)'nin başlangıcında yurtiçi ve yurtdışında tanınmış ünlü dövüş sanatçısı, modern dövüş sanatlarında Hutou Shaobao (kaplan başlı genç koruyucu) ve Tianxia Diyishou (dünyanın birinci eli) olarak bilinir. Sun Lutang, 1912 yılında Beijing’de Wu stil Taijiquan’ın ünlü ustası Hao Weizhen ile tanışır. Hao Weizhen, öğrendiği Taijiquan’ı Sun Lutang’a öğretir. Sun Lutang, 1918 yılında, Taijiquan, Xingyiquan ve Baguazhang gibi 3 stili birleştirerek çok yönlü olarak yenileyerek, kısaltılmış ve hafifleştirilmiş, yüksek hareketli adımlı, yumuşak ve dairesel hareketli, hafif dönüşümlü, değişken yönelmeli, ileri ve geri adımlamalı hareketlerden oluşan yeni bir bağımsız bir Taijiquan formu oluşturdu. Buna, Sun stil Taijiquan adı verildi.

Miras bağlantısı: Chen Wangting > Chen Suole > Chen Zhengru > Chen Jue >Chen Gongzhao > Chen Youben > Chen Qingping > Wu Yuxiang > Li Yishe > Hao Weizhen > Sun Lutang

He Stil Taichi

He stil Taijiquan, Wen ili Zhaobao kasabasından He Zhaoyuan (1810-1890) tarafından oluşturuldu. He Zhaoyuan, Zhaobao stil Taijiquan ustası Chen Qingping'in ünlü öğrencilerinden birisidir, Taijiquan’ın 8. nesil varisidir. He Zhaoyuan, orjinal Quanjia (form) temellerinde, Jiashi (esas yapı tarzı) formundaki el tekniği, vücut tekniği, adım tekniği ile pozisyonları değiştirerek, dövüş sanatının pratik içeriğini büyük ölçüde artırarak ve Jiashi formunu daha doğal hale getirerek, insan vücudunun fizyolojik yapısına tam uyum sağlayarak bir form oluşturdu. Quanjia (form), Tuishou (iten eller), Sanshou (serbest dövüş) bölümlerini birleştirerek ve üçü karşılıklı olarak uygulanarak, dövüş sanatlarında teknik saldırı, vücudu yapılandırma ile kendi kendini yetiştirmeyi sağladı. Zhaobao kasabasının orjinal öğretisi olan Taijiquan geleneğinde benzersiz yeni bir Taijiquan teorik metodunu geliştirdi. Bu, Dailijia (temsili esas yapı) formuydu, yani He stil Taijiquan.
Miras bağlantısı: Chen Wangting > Chen Suole > Chen Zhengru > Chen Jue >Chen Gongzhao > Chen Youben > Chen Qingping > He Zhaoyuan

13 Pozisyon

Ming (1368-1644) hanedanlığı imparator Wan Li döneminde Wang Zongyue’den ünlü Changquan (uzun stil) ve Shisanshi (13 pozisyon)’dir. Chanquan ustaları, Changjian (uzun nehir) ve Dahai (büyük deniz) gibi hakkında bahsederler. Shisanshi ustaları ise, Bing (titretmek), Lu (sıvazlamak), Ji (sıkıştırmak), An (bastırmak), Cai (çekmek), Lie (basılamak), Zhou (dirseklemek), Kao (yaslanmak) ile Jin (ilerlemek), Tui (gerilemek), Gu (sola balmak), Pan (sağa bakmak), Ding (durgunluk)’dir. Bing, Lu, Ji, An, yani Kan (batı yönü), Li (doğu yönü), Zhen (kuzey doğu yönü), Duo (güney doğu yönü) 4 doğru yöndür. Cai, Lie, Zhou, Kao, yani Qian (güney yönü), Kun (kuzey yönü), Gen (kuzey batı yönü), Xuan (güney batı yönü) 4 eğik açıdır. Bu, 8 diagran (Bagua)’dır. Jinbu (ilerleme), Tuibu (gerileme), Zuogu (sola bakma), Youpan (sağa bakma), Zhongding (durgunluk), Yani Jin (metal), Mu (odun), Shui (su), Huo (ateş), Tu (toprak)’dur. Bu, Wuxing (5 element)’dir. Sonuç olarak buna Shisanshi (13 pozisyon) denir.